Componist Stef Veldhuis laat de zee zelf een compositie schrijven.
Hij gebruikt daarvoor grote hoeveelheden meetgegevens van sondes die in de oceaan dobberen.
Al die meetgegevens zet hij om in muziek.
Luister mee met fragmenten: Music by Oceans
Een prachtig voorbeeld om data en zintuigen op een andere manier te gebruiken dan we gewend zijn.
In plaats van de data voor infografics te gebruiken, laat Stef Veldhuis met de data iets horen wat we niet kunnen zien.
Niet je eigen ervaring met de oceaan centraal stellen, maar de Oceaan zèlf aan het woord laten.
Niet via zijn beleving, maar via data, keiharde data afkomstig van de bewegingen, de stromingen van de Oceaan.
Dat hij daarvoor zijn eigen nadruk, zijn eigen verlangen om iets tot uitdrukking te brengen wat in hem leeft, moet terughouden, dat lijkt wel de voorwaarde te zijn voor de samenwerking met de Oceaan.
Hoewel zijn benadering technisch is, kan je denken, dat hij via de data en de sondes nu alles weet van wat er in de Oceaan omgaat.
Maar nee, hij ervaart door zijn werk juist de mystiek van de Oceaan: zo groots en overweldigend, en daarmee zoveel om niet te weten en te kennen.
Mooi vind ik dat.
Hoe techniek en de mystiek van de Natuur samen kunnen dansen.
Wellicht dat zijn composities ons via de ontroering kunnen laten horen, dat we ons kunnen verbinden met de Oceaan, haar aan het woord kunnen laten.
Dat we ondanks de overweldiging, het onbekende en het mystieke tòch kunnen en durven toenaderen.
Ervaren, dat we bij elkaar horen.
Wij en de Oceaan, het water.
