Ze moest kiezen: wel euthanasie of geen euthanasie. Maria was nog niet opgenomen of de witte jas vraagt ‘wil je euthanasie?’ De warme golf jaagt door haar lichaam, haar hart gaat te keer, ze pulkt gedachteloos aan de lakens. Later
Jeugdig moeiteloos
Ofschoon het pad duidelijk is, De te nemen passage helder, Aarzel ik. Het platgetreden spoor is niet verkieslijk, De gevolgen van gedachteloos doorgaan Zijn in perspectief zichtbaar. Het trucje HOE over afschrikkend draad te klimmen, Springt vrolijk en ondeugend in
De afstand van de dood
Er kwam een moment, dat ze stil bleven. Niet meer zeiden waar ze behoefte aan hadden. De gesprekken voerden ze in hun eigen hoofd, stil op afstand. In gewaagde zinnen, die nooit enig geluid kregen. Twee grijze hoofden naast