Wat doe ik?
In de Tussenruimte zoek ik een nieuw natuurbeeld.
Ik bevraag onze kunstmatige wereld om een opening te maken voor de natuur en het natuurlijke van ons zelf. Ik schrijf daarover en experimenteer daarbij met oude filosofische tradities van schrijven ‘in een nieuw jasje’. Ik onderzoek verschillende samenhangen in de natuur om te komen tot een model. Ik neem me voor om dat model te laten leiden tot een andere levenskunst: een levenskunst, waar de stem van de natuur leidend is en waar een ethiek is van eerbied en verbondenheid.
In de Tussenruimte organiseer ik activiteiten, die ons helpen ons bewust te worden van een ander natuurbeeld. Een natuurbeeld dat recht doet aan de stem van de Aarde.
Waar ben ik?
Ik ben veel in de Tussenruimte: dat is niet een fysieke ruimte, maar een ruimte ‘tussen de mensen en de dingen’. Ik kan de Tussenruimte overal voelen en binnengaan: thuis, in mijn tuinhuis, in de Natuur en wanneer ik in gesprek ben met mensen. De Tussenruimte is voor mij een vertrouwde plek, al vanaf mijn kinderjaren.
Wat kan ik?
Omdat ik zo gemakkelijk in de Tussenruimte kan verblijven, heb ik toegang tot meerdere realiteiten. Elke realiteit wordt geconstrueerd door wie daarin verblijven. Dat kan fysiek zijn: groepen mensen, maar ook dieren of bomen bijvoorbeeld. Maar ook de realiteit van stenen of kristallen kun je via de Tussenruimte binnengaan. Ik kan gemakkelijk reizen tussen de verschillende realiteiten.
In de Tussenruimte kan ik bijvoorbeeld zoeken naar datgene wat bij conflicten tussen mensen vernieuwend werkt: een ander perspectief.
Ik kan behulpzaam zijn om de Tussenruimte binnen te gaan, te ervaren en om er levenskunstig te reflecteren over je eigen natuurlijkheid.
Wat geloof ik?
Onze natuur is bezield en levend. Zolang er bewustzijn is bij mensen, is er eerbied voor de Natuur geweest. Ik geloof, dat het van groot belang is, dat we onze vrees voor het overweldigende van natuur overwinnen. Het is deze vrees, die maakt dat we het onbeheersbare willen beheersen, dat we het ontzagwekkende in onze macht willen krijgen, het onberekenbare willen controleren. Toestaan dat we onderdeel zijn van de natuur, met eindigheid en sterfelijkheid, is een belangrijke bewustzijnssprong om beter met onze natuur om te gaan.
Ik geloof, dat een gezonde relatie met de natuur niet losstaat van een gezonde relatie met onze eigen natuurlijkheid.
Wat beweegt mij?
Al sinds mijn kindertijd heb ik de natuur als bondgenoot gevoeld. Ik ervaar al lang de grootsheid in het landschap, de potentie van de seizoenen en de zegening van de dood bij ziekte en ouderdom. Het besef, dat we in onze relatie met de natuur weer de heiligheid, de bezieling moeten hervinden, beweegt mij om te zoeken naar een ander natuurbeeld met levenskunstige aanwijzingen: niet romantisch, niet conservatief, maar wèl toegesneden op onze huidige overspannen realiteit.
Waar sta ik voor?
Voor mij draait het om een omslag in ons bewustzijn van de natuur en onze natuurlijkheid. Het kunstmatige van onze economie en onze levenswijze is eenvoudigweg niet meer verenigbaar met onze Aarde en ons voortbestaan. Zoeken naar de verbinding met de kwaliteit van de Aarde, eerbied voor haar vitaliteit en het ontplooien van de levensloop, daar draait het bij om.
